عاشقانه

 
 
خدایم را نمی بخشم

                   که بودن بی تو را حکم سیاه سرنوشتم کرد

که من را بی تو سنگی ساخت

                          تنها

                            در مسیر گله های باد

                               و تندیسی به شکل درد

خدایم را نمی بخشم

                  که چشمان تو را آسان گرفت از گریه های من

نجیب دستهایت را

              ربود از دل من

خدایی را که می دانست

                        محتاجم به خوشرنگ نگاهت

آنزمان کز تیرگیها جز توام

                             راه گریزی نیست

وبا این حال

           بین ما

                  به قدر قدرتش

           تا اوج ضعف من

                                زمان را حد فاصل کرد

قسم بر بغضهای هر شبم

                            هرگز نمی بخشم

خدایم را نمی بخشم.....